Over mij

Over mij

De reis van de heldin

In het boek ‘De reis van de held’ door J. Campbell, wordt uitgelegd hoe het leven van ieder mens eigenlijk een doorlopende cyclus is van groei. Het begint met de drang naar avontuur. Eenmaal dapper volbracht, brengt deze cyclus ons steeds weer een stap dichterbij het ervaren van echte vrijheid. Ook in grote lijnen zie ik terugkijkend nu dat mijn leven net zo verlopen is.

Ik was een vrij bewust kind. Nog voor ik de bovenkant van de tafel van mijn grootouders kon zien had ik de gedachte ‘Iedereen is wel ergens heel goed in. Als ik nou heel vroeg kies wat ik wil gaan doen, word ik er vast ook heel goed in.’ Mijn familie had een tweedeling, waarbij enerzijds veel liefde en schoonheid was en anderzijds veel pijn en verwarring. Ik zag vaak hoe mensen met zoveel liefde in zich elkaar voorbij liepen in communicatie, pijn deden en zichzelf vervolgens te klein of te groot maakten. Allereerst vond ik dit zonde. En daarmee bedoel ik niet alleen dat het me pijn deed, ik vond het ook echt zonde van onze tijd en mogelijkheden. Ten tweede vond ik het ontzettend interessant. Hoe werkte emoties en wat kon ik ermee? Ik besloot dus dat te kiezen. Later leerde ik uiteraard pas de term ‘psychologie’.

Eenmaal in de pubertijd rond een jaar of 13 herinner ik me zo’n zelfde moment. Ik stond in de aula van mijn middelbare school en keek om me heen. Ik zag de onuitgesproken regels van de pubertijd tussen de verschillende groepen, de complexe relaties van de mensen in die groepen, de individuen die zichzelf een rol gaven en tegelijkertijd ook niet precies wisten wie ze waren en wat ze met zichzelf aan moesten. Vooral merkte ik op dat bijna niemand hier bewust mee bezig leek te zijn. En zij zich dus ook niet realiseerden dat het misschien anders kon. Dat we wel konden zijn wie we waren, dat er wel begrip, liefde en vreugde kon zijn.

Op dat moment was het alsof iets in mij vroeg: ‘Ben je er klaar voor? Als je mensen wil helpen, ben je er dan klaar voor om zelf een moeilijk proces te doorlopen? Want alleen dan zal je het echt begrijpen.’ Mijn antwoord was: ‘Ja, doe maar. Ik kies voor dit pad.’ Had ik op dat moment geweten waar ik ja tegen zei, had ik me wellicht wel twee keer bedacht, haha.

Ik heb zelf redelijk wat levenservaring voor een jonge vrouw. Ofwel direct, ofwel meegekregen vanuit mijn omgeving. Na dit traject aan beproevingen en het opdoen van zelfkennis, kreeg ik in 2020 nog een grote uitdaging: long-covid. Ik beschrijf het wel eens alsof ik toen bij de ‘eindbaas’ van dat deel van mijn leven kwam. Je weet wel, zoals in oude computer spelletjes. Psychisch gezien dacht ik dat ik het grootste deel in mezelf toch al wel had opgeruimd, maar er was een grondigere schoonmaak nodig. Omdat ik haast niets meer kon, keerde ik 3 jaar bijna volledig in mezelf. Daar vond ik hoe te (leren) leven volgens de uitspraak:

‘Het ego zegt: Zodra alles op zijn plek valt, vind ik vrede.
De ziel zegt: Zodra ik vrede vind, valt alles op zijn plek.’
– M. Williamson

Dat zou ik jou graag meegeven. Stevig in jezelf staan en tegelijk zo flexibel met het leven mee kunnen bewegen, dat je spelenderwijs komt waar je wil zijn en kunt gaan waarderen waar je al bent.

Met veel liefs,

Zoë